Bu yazı biraz iç döküş, biraz fark ediş üzerine... Hayatın içinde öyle çok otomatik cümle kuruyoruz ki bazen durup düşünüyorum: Acaba gerçekten ne zaman son kez “hissettiklerimi” söyledim? Yoksa sadece söylenmesi gerekenleri mi sıralayıp duruyorum, herkes gibi?
Her gün onlarca "iyiyim", "sorun değil", "anlıyorum" diyorum ama gerçekten iyi miyim? Gerçekten sorun değil mi? Gerçekten anlıyor muyum?
.png)